Źródło: Jakie będą różnice między stopniem ugniatania gleby oraz poślizgu maszyny, jeżeli naprzeciw siebie staną ciągniki z napędem gąsienicowym oraz kołowym? Na to pytanie postanowili odpowiedzieć studenci z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu za pomocą ciągników Claas. Z inicjatywy Koła Naukowego Inżynierii Rolniczej z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu oraz współpracy z firmą Claas Polska przeprowadzone zostało niezależne badanie, które dotyczyło porównania dwóch ciągników. Pierwszym z nich jest AXION 960 z systemem TERRA-TRAC, czyli napędem gąsienicowym, bazującym na znanej z kombajnów technologii, która została specjalnie dostosowana do wymagań ciągnika. Po drugiej stronie stanął ten sam model maszyny, tyle że z napędem kołowym. Celem porównania było zbadanie stopnia ugniatania gleby oraz poślizgu obu maszyn. Test odbył się w marcu w miejscowości Niepruszewo w województwie wielkopolskim w odpowiednio przygotowanych warunkach. Pole było przygotowane pod siew wiosenny, gleba piaszczysta, bez opadów deszczu. Wykorzystane narzędzia pomiarowe Podczas badań wykorzystano kilka narzędzi pomiarowych. W przypadku nacisku na glebę był to hydrotester Claas oraz czujnik pomiaru nacisku kół. Bardzo ważną funkcję pełniła poduszka pomiarowa. - W wykorzystaniu poduszki istotne było, aby wytrzymała ona nacisk koła ciągnika podczas przejazdu. W tym celu wykorzystaliśmy sprzęt, którego używają strażacy do otwierania zakleszczonych drzwi czy podnoszenia ciężkich elementów. Poduszka była połączona z manometrem oraz hydrotesterem, dzięki czemu mogliśmy z dużą rozdzielczością zarejestrować naciski, które wywołuje koło na glebę podczas przejazdu ciągnika - mówi dr inż. Mirosław Czechlowski z Instytutu Inżynierii Biosystemów z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, opiekun Koła Naukowego Inżynierii Rolniczej. Do pomiaru zagęszczenia gleby wykorzystano penetrometr. System telemetryczny TELEMATICS otrzymywał dane z sieci CAN ciągnika i pozwolił na sprawdzenie obciążenia silnika, prędkości obrotowej i prędkości jazdy mierzonej radarem oraz poślizgu maszyny. Należy również wspomnieć o narzędziu towarzyszącym - kultywatorze Väderstad Opus 400, który dostosowano do warunków polowych i ustawiono głębokość pracy 30 cm. Plan działania - Każdy pomiar nacisku na glebę wykonywany był trzykrotnie, a wynik ostateczny ustalono na podstawie średniej z uzyskanych pomiarów. Ciągniki przejeżdżały po poduszce bez zaczepionego narzędzia towarzyszącego. Najpierw ciągnik kołowy z przednim obciążnikiem, następnie gąsienicowy, a na końcu jeden przejazd bez obciążnika przedniego – dodaje dr inż. Barbara Raba-Przybylak, Manager produktu ds. ciągników w Claas Polska. Pomiar zagęszczenia gleby był wykonywany za pomocą penetrometru, którym wykonywano szereg pomiarów w śladach po przejeździe obu ciągników. W przypadku przejazdów ciągnika kołowego i gąsienicowego na polu z maszyną towarzyszącą zastosowano system prowadzenia równoległego GPS z dokładnością RTK Net (do +-2 cm). Przerwy pomiędzy przejazdami obu ciągników wynosiły 10 cm (brak ingerencji w siłę uciągu każdego z ciągników). Tempomat został ustawiony na 12 km/h, a ustawienia skrzyni i docisku były na takim samym poziomie. Waga obu ciągników była porównywalna, a ciśnienie w ogumieniu oraz balastowanie wskazywały dla AXION TT: opona przednia i ciśnienie - Trelleborg 710/60R34, 1 bar, natomiast dla ciągnika gąsienicowego: opona przednia i ciśnienie – Michelin IF 710/60R34, 1,4 bara; opona tylna i ciśnienie - Michelin IF 900/60 R42, 1 bar. Wnioski Na początek porównany został nacisk na obie osie w ciągnikach bez narzędzia towarzyszącego. W przypadku osi przednich dla obu testowanych ciągników były one porównywalne i wynosiły średnio 1,76 bar dla ciągnika gąsienicowego z obciążnikiem przednim 900 kg oraz 1,8 bar dla ciągnika kołowego z obciążnikiem przednim 2,6 t. Po demontażu przedniego obciążnika w ciągniku kołowym wartość nacisku na przednią oś zmniejszyła się do 1,65 bar. Jeśli chodzi o oś tylną z napędem gąsienicowym w ciągniku AXION 960 TT nacisk był mniejszy o 63 procentw porównaniu z wersją wyposażoną w kołowy układ jezdny. Powodowane jest to rozkładem masy na większej powierzchni kontaktu w ciągniku gąsienicowym. Widoczne są 3 punkty nacisku: koło napinające, rolki oraz koło napędowe. Koło napędowe wykazało wyższą wartość nacisku w całym napędzie gąsienicowym (wartość średnia 0,37 bar), które nadal wykazuje się o wiele niższym naciskiem niż tylne koło w ciągniku standardowym. Dodatkowo widzimy różnicę w nacisku po demontażu obciążnika z ciągnika kołowego. Odpowiednio wartości wyniosły: 0,61 bar z obciążnikiem i 1,25 bar bez niego. Wynika to z odciążenia przedniej osi i dociążenia tym samym osi tylnej. Kolejny wniosek, który należy podkreślić po badaniach penetrometru, to fakt, że przejazd ciągnika z napędem gąsienicowym AXION 960 TT wywołuje o ok. 15–20 proc. mniejsze zagęszczenie gleby w warstwie uprawnej 0-25 cm. - Natomiast poniżej tej głębokości jest już widoczna podeszwa płużna, która występuje na polu, i tutaj przejazd ciągnika po wierzchniej warstwie gleby nie powoduje wpływu na zmianę zagęszczenia poniżej 25 cm - tłumaczy dr inż. Mirosław Czechlowski. Podjęto również próbę sprawdzenia, w jaki sposób ciągnik zagęszcza glebę, jeżeli zdejmiemy przedni obciążnik (waga: 2,6 t). Okazało się, że rezygnacja z balastu pozwoliłaby na zmniejszenie zagęszczenia w wierzchniej warstwie gleby (0–15 cm) o ok. 20–30 proc. Dalsze wyniki wykazały jednak, że w przypadku ciężkich prac uprawowych, wykorzystujących maksymalną siłę uciągu, nie pozwalają na rezygnację z obciążnika, ponieważ średnie wartości poślizgu zbliżały się do tych, których nie powinniśmy przekraczać. Może to być jednak sygnał, że w przypadku lżejszych prac na polu warto zastanowić się nad zasadnością użycia ciężkiego obciążnika, mając na uwadze zarówno strukturę gleby, jak i niższe spalanie samej maszyny. Następna kwestia, która wynika z badania, to fakt, że podczas pracy w porównywalnych warunkach, wykorzystujących maksymalną wartość siły uciągu, jaką dysponują obydwa ciągniki, maszyna z napędem gąsienicowym pracuje z 5–6-krotnie mniejszym poślizgiem. - Ciągnik gąsienicowy to specjalna maszyna pod względem trakcji. Prezentowany napęd gąsienicowy TERRA-TRAC jest odpowiednio dostosowany do prac polowych i pozwala w pełni wykorzystać potencjał ciągnika. Jeśli występują problemy z trakcją na polu, jest to bardzo ciekawa opcja zakupu, która może przynieść szereg korzyści - podsumowuje dr inż. Barbara Raba-Przybylak. - Całą organizacją wydarzenia zajęli się nasi studenci, którzy poprosili markę Claas o pomoc i współpracę. Dane z tego pomiaru będą wykorzystywali w konkursie Kół Naukowych, w którym prezentowane są prace badawcze. Mam nadzieję, że dzięki temu studentom uda się uzyskać satysfakcjonujące efekty w najbliższej edycji - dodaje dr inż. Mirosław Czechlowski.
Jak podają blogerzy, Czelabińska Fabryka Traktorów i wojska inżynieryjne opracowały i zatwierdziły warunki budowy ciężkiego ciągnika pancernego, który powinien stać się najpotężniejszym na świecie. Jak donosi na blogu Gur Khan specjalizujący się w pojazdach opancerzonych i autorytatywny w tym środowisku (autor Krajowy traktor T-100 został wyprodukowany w czasach radzieckich przez zakład w Czelabińsku. Jest to jedna z wielu opcji, które firma wyprodukowała w długiej historii. Maszyna wyposażona jest w gąsienice, posiada kilka modyfikacji, przystosowanych do pracy na trudnych glebach i problematycznych rejonach klimatycznych. Rozważ cechy i cechy tej technologii, która stała się prawdziwą legendą podczas budowy dużych projektów w przemyśle i innych branżach. Historia stworzenia Początkowo radziecki traktor tej marki nosił imię Stalina. W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku przeszedł radykalną modernizację. Modele pod oznaczeniem 108 przeszły na masową produkcję, aw 1964 roku rozpoczęła się produkcja słynnego "splotu", który po kilku latach zdobył główną nagrodę na międzynarodowej wystawie. Przemysłowe pojazdy gąsienicowe koncentrują się na sektorze budowlanym i produkcyjnym. Zgodnie z projektem jest to spychacz z działającym na linach łopatą zrzutową. Później planowano pomieścić różne wymienne przystawki. W sumie na podstawie danej jednostki wyprodukowano prawie tuzin rodzajów maszyn specjalnych. Ciągnik T-100 należy do kategorii trakcji 10. Klasa ta jest określona przez wysiłek ograniczający, który może rozwinąć urządzenie na torze w pewnych okolicznościach. Parametry planu technicznego Rozważana technika ma masę 11 ton, wyposażoną w bardziej wydajny silnik niż poprzednik. 15,5-litrowy silnik wysokoprężny ma moc 108 koni mechanicznych. Maksymalna prędkość instalacji to 1070 obrotów na minutę. Przy pojemności zbiornika paliwa wynoszącej 240 litrów ciągnik T-100 zużywa około 20 litrów paliwa na godzinę. Nominalna maszyna trakcyjna osiąga sześć ton na sekundę z prędkością około pięciu kilometrów na godzinę. Wskaźniki odpowiadają wysokiej klasie technologii rolniczej tamtych czasów. Wersje zmodernizowane miały podobne parametry przy nominalnej sile 9,5 t / s i prędkości 2,5 km / h. Wraz ze zmianą szybkości ruchu zmienił się także maksymalny wskaźnik ciągu, który mógłby osiągnąć prędkość 10 km / h na piątym biegu. Część silnikowa Silnik ciągnika znany jest pod symbolem D-108. Jest wyposażony w cztery cylindry, taką samą liczbę cykli roboczych i ma masę ponad dwóch ton. Komora robocza, w której miesza się mieszanka paliwowo-powietrzna, znajduje się na dnie tłoka. Urządzenie jest wyposażone w skrobak olejowy i pierścienie uszczelniające, w głowicy cylindra znajdują się dysze z tulejami z brązu. Zaktualizowana wersja ma pięć otworów do spryskiwania, oraz filtr oleju wyposażone w wirówkę. Ogólnie rzecz biorąc, traktor "tkacki" stał się pierwszą jednostką przemysłową, która została wyposażona w silnik rozruchowy. Zimą instalacja P-23 z rozrusznikiem elektrycznym pomogła uruchomić silnik. Kolejną zaletą w części elektrowni jest urządzenie próżniowe, które działa na energię emisji spalin. Dzięki niemu można było napełnić zbiorniki znajdujące się poniżej poziomu zbiornika paliwa. Jednostka transmisji To urządzenie jest wykonane w tradycyjnym stylu, sprzęgło można łatwo zdemontować. Suchy jednotarczowy zespół jest sterowany z kabiny operatora za pomocą specjalnej dźwigni z mechanizmem krzywkowym. Skrzynia biegów jest wyposażona w bieg wsteczny i mechanikę z pięcioma zakresami jazdy do przodu i czterema prędkościami podczas jazdy do tyłu. Zgodnie ze strukturą skrzynia biegów jest centralnie umieszczonym elementem w kształcie stożka, wyposażonym w napędzane koło zębate na kołnierzu i przechodzącym w dolny wał skrzyni w jednym kawałku z przekładnią. Ponadto ciągnik T-100 jest wyposażony w suchy wielotarczowy mechanizm obrotowy sprzęgła, tarcie nakładki i specjalne dźwignie. Szybkość przemieszczania się sprzętu, w zależności od kierunku ruchu i aktywnej transmisji, waha się od dwóch do dziesięciu kilometrów na godzinę. Wyposażenie kabiny i wymiary Do tej pory radziecki traktor, o którym mowa, miał dość wygodne miejsce pracy. Kabina została zamontowana za silnikiem na ramie typu sztywnego. Operator jest wyposażony w miękkie siedzisko, oświetlenie i węzeł wentylacji wymuszonej. Sprzęt był bezpośrednią konkurencją dla krajowych i zagranicznych odpowiedników, które zostały wykorzystane przy budowie Baikal-Amur Mainline oraz przy realizacji innych ważnych projektów na dużą skalę. Wymiary jednostki przemysłowej: długość / szerokość / wysokość - 4300/2500/3100 milimetrów; klirens wynosi 30 centymetrów; powierzchnia nośna gąsienicy o długości - 2400 mm; intensywność właściwa - 103 kg / l. z; Masa ciągnika T-100 - 11,1 tony. Uruchamianie wydajności Rozważany sprzęt radzieckiej produkcji ma przewagę nad odpowiednimi kołami ze względu na najlepszą manewrowość na miękkich glebach. Specyficzny wskaźnik "splotu" wynosi 4,6 N / kV. cm (nacisk na ziemię). Można zauważyć, że konstrukcja T-100 jest trudniejsza pod względem konstrukcji podwozia, ale jest bardziej opłacalna dla innych wskaźników. Ta jednostka składa się z półsztywnych gąsienicowych wózków wyposażonych w urządzenia równoważące. Ścieżki zostały wykonane w formie spawanej ramy skrzynkowej, połączonej za pomocą tulei i palców. Ponadto "hodovka" została wyposażona w buty o specjalnym profilu, łańcuch z mechanizmem napinającym, a także rolki podporowe i zabezpieczające. Typ balansu zawieszenia wykonany jest w formie płyty ze sprężynami. Funkcje specjalne Jednym z rzekomych gałęzi przemysłu, w którym mógł być używany traktor gąsienicowy T-100, było rolnictwo. Ale w tym obszarze jego działanie nie uzyskało dużej dystrybucji. Wynika to z niskiej wydajności. Na przykład model MGS został wyposażony w uniwersalny układ hydrauliczny i tylny zespół do osprzętu. Odmiana IGU-1 nie miała takich możliwości. Dostępny również z wersją wyciągarki i wałkiem odbioru mocy. Jeśli porównamy to urządzenie z analogiem rolniczym T-25, można zauważyć, że ten ciągnik rolniczy może zmieniać prześwit i ma tryb dużej prędkości z 5 do 22 kilometrów na godzinę. Więcej o modyfikacjach W pierwszym serialu modele ciągników T-100, którego charakterystyka została omówiona powyżej, związany był z buldożerem DZ-53 mającym stertę linową. Po modernizacji technologia nosi nazwę DZ-54 i możliwość wykorzystania kilkunastu rodzajów osprzętu wykorzystywanego w budownictwie, przemyśle i budowie dróg (od młyna karczownika do kamieni likwidatora). Według ekspertów i użytkowników ta radziecka maszyna przemysłowa wyróżniała się niezawodnością i praktycznością, a także niskimi parametrami prędkości. Modyfikacja T-100 MGP została wyposażona w hydraulikę, przedni układ zawiasowy, sztywne urządzenie sprzęgające. Ponadto przewidziano instalację urządzeń do aktywacji wałka odbioru mocy, a także zespołu montowanego z tyłu. Modele T-100B i T-100 BG zostały wyprodukowane jako "bagno", miały szerszy przekrój gąsienic. Wariant MGP-1 został wykonany w wersji lekkiej i wyróżniał się brakiem kabiny. Etykieta "T" w niektórych modyfikacjach wskazywała, że urządzenie jest przystosowane do pełnienia funkcji układarki rur. Późniejsze modele "splotów" znane są pod indeksami T-130 i T-100 MZGP. Mają układ hydrauliczny z elementami serwomechanizmu, a także sterowanie zwojami. Obecnie jest to jedyna wersja rozważanej serii, którą wciąż można znaleźć w pracy. Na końcu Ciągnik T-100, którego silnik ważył ponad dwie tony, znany jest w czasach radzieckich jako niezawodny, mocny i łatwy w utrzymaniu pojazd. Mimo niskiej prędkości i zwrotności samochód był popularny na różnych drogach i drogach. Na korzyść tej techniki jest fakt, że nazwa "tkactwo" zaczęła oznaczać szereg modyfikacji, w tym modeli T-10, T-130, T-170. Ciągnik, w porównaniu ze współczesnymi analogami, różni się niewielkim komfortem i trudnym zarządzaniem. Jednak, jak na razie, był jednym z liderów, praktycznie nie łamał się i wyróżniał się wysokim zasobem roboczym silnika i innych elementów. Myśl Chelyabinsky fabryka traktorów udało się odwiedzić wszystkie duże projekty budowlane w ZSRR, a także był szeroko stosowany w sektorze rolnym i sektorach przemysłowych. Wysoka przenikalność na każdej glebie i możliwość pracy w różnych rejonach klimatycznych to jedna z najważniejszych zalet ciągnika T-100, który determinuje jego popularność.Resicast 1/35 holt ciężki artyleryjski ciągnik gąsienicowy I wojna światowa [żywica + PE] 351240 | Toys & Hobbies, Models & Kits, Automotive | eBay!Środa, 22 listopada 2023 r. godz. 14:38 /Jacek Rodecki/. Huk za oknem! Ulicami przejechały pojazdy wojskowe na gąsienicach. Przez środek miasta przejechała jedna z kolumn sprzętu wojskowego. Faktycznie nie były one przewożone na lawetach, a jechały na gąsienicach, co powodował wielki huk, który zaniepokoił mieszańców. Fot. 495, 00 zł. zapłać później z. sprawdź. darmowa dostawa. Produkt: Glebogryzarka Agroma DUŻY PŁUG DO GLEBOGRYZAREK CIĄGNIKÓW JED 1 cm. dostawa w środę. dodaj do koszyka. Firma. Ciągnik artyleryjski C4P jest najlepiej znaną wersją samochodu półgąsienicowego wzór 34. Zbudowano co najmniej 80 ciągników w kilku odmianach, w tym 15 przebudowano z samochodów wz. 34. W niektórych publikacjach także samochody wz. 34 nazywane są błędnie: C4P, ale oznaczenie to nosiły jedynie ciągniki. .
ciężki ciągnik radziecki na gąsienicowy
